Moje pudełko na stemple

Tegoroczne święta u mnie w domu, niestety będą musiały się chyba obejść zeszłorocznymi ozdobami. Najmłodszy "wieszak" z powodu choroby skutecznie uniemożliwia mi wykonanie hendmejdowych ozdób. Trudno, jakoś przeżyjemy ;)
Na razie pokazuję więc coś z mniej świątecznych klimatów, moje pudełeczko. Najprostsze do wykonania dla początkujących. Wystarczy pomalować, nakleić motyw z serwetki i pokryć kilka razy bezbarwnym lakierem. Miałam komplet 3 takich pudełeczek, od największego do najmniejszego. Każde z nich miało motyw z tej samej serwetki, chociaż nie identyczny. Dwa rozdałam, zostało jedno, to najmniejsze.Trzymam w nim obecnie stemple do scrapbookingu. Like it?

Listownik w dalekowschodnim klimacie

 Kiedy zobaczyłam w sklepie papier ryżowy z motywem magnolii i dalekowschodnim pismem, wiedziałam, że muszę go mieć. Kupiłam, a potem odłożyłam do szafy. Leżał tam miesiącami, pomiędzy arkuszami i zwojami innych papierów do decoupage'u. Całkiem o nim zapomniałam, ale w świecie wszystko ma swoja kolej i porządek, więc przyszła kolej i na ten wzór. Szperając wśród decoupage'owych szpargałów, znalazłam zapomniany arkusz papieru ryżowego z wzorem magnolii i znów mnie zachwycił. Delikatne kwiaty, litery odręcznie pisane, przywodziły na myśl listy, które mogłyby przylecieć z odległych krain, gdybym tylko miała tam przyjaciółkę piszącą do mnie. Tymczasem sterty przyziemnej polskiej korespondencji walały się po domu, w różnych miejscach, a najpilniejszy rachunek jakoś nigdy nie leżał tam, gdzie mnie się wydawało, że ostatnio położyłam. Koniecznie trzeba było znaleźć miejsce na  tradycyjną, papierową korespondencję.
Przywędrował więc do naszego domu, przyniesiony w zgrabnej paczce przez listonosza - listownik.
Goły, z świeżego, surowego drewna. Ozdobiłam go właśnie tym magnoliowym motywem. Ilekroć na niego patrzę, wydaje mi się, że wkrótce przyjdzie do mnie list od przyjaciółki, z bardzo daleka...

Chlebakowy obdartus

Chleb nasz codzienny, powszedni..., a jak chleb to musi być i chlebak. Ten został po poprzednim właścicielu naszego domu.
Z niemalowanej sosny, pociemniały ze starości. Wraz ze starymi meblami kuchennymi, garnkami z odpryśniętą emalią, patelnią bez rączki, idealnie wpisywał się w ówczesną naszą kuchnię. Jednak kiedy już wyremontowaliśmy tę kuchnię, nawiasem mówiąc powstała w zasadzie od nowa, bo w innym pomieszczeniu, po przeciwnej stronie budynku, wówczas żal zrobiło mi się wiekowego chlebaka. Postanowiłam, że nadal będzie miał miejsce w naszym domu, w końcu był tu przed nami, pierwszy. Należało jedynie zapewnić mu nieco ciekawszy design. Chciałam jednak by zachował charakter baaardzo zużytego przedmiotu. Technika schabby chic była więc oczywistością w tym przypadku.
Możecie mi wierzyć, że wygląd uroczego obdrapańca kosztował mnie, wbrew pozorom, sporo pracy. 

Decupażowe dwojaczki

Dwojaczki maja już kilka lat, to jedne z moich pierwszych prac. Skromne, niepozorne, ich wysokość to całe 12cm,  szerokość w podstawie 8cm, korona 9 cm,  z fantazyjnymi zawijaskami, które dodają im tego "czegoś". Ich miejsce w moim domu jest na półce w kuchni, chociaż przypuszczam, ze pasowałyby i do salonu. Trzymam w nich jakieś kuchenne drobiazgi; drożdże, napoczęty proszek do pieczenia, farbki do jajek...Technika oczywiście shabby chic. Cóż więcej mogłabym o nich rzec? 

Po prostu, obejrzyjcie :) 

 

 

 

Decoupage'owe pudełko

Decoupage'm dość długo się już nie zajmowałam, ale coraz bardziej mnie korci, żeby coś nowego wyprodukować. Jak tylko najmłodsza przestanie być strasznym wieszakiem z powodu ząbkowania, zaraz się za to zabiorę. Na razie świeże pomysły kiełkują w głowie, a ja chciałabym pokazać pudełko, które jakiś czas temu zrobiłam. Wykonane w mojej ulubionej   technice shabby chic. Motyw róż wciąż za mną chodzi :)

Pudełko ma wymiary: 30cm szerokości, 20cm głębokości, 15cm wysokości, więc sporo drobiazgów się w nim mieści. Stoi u mnie w sypialni i cieszy oczy :)